Program Kołodki to wyższe podatki - stanowisko PKPP na temat założeń programu naprawy finansów państwa, wicepremiera Grzegorza Kołodko.
2003-03-25
Program Kołodki to wyższe podatki - stanowisko PKPP na temat założeń programu naprawy finansów państwa, wicepremiera Grzegorza Kołodko.
Program Naprawy Finansów Rzeczypospolitej prowadzi do wzrostu podatków iograniczenia wzrostu oszczędności krajowych bez których nie da się
zwiększyć inwestycji i rozruszać gospodarki - ocenia Polska Konfederacja
Pracodawców Prywatnych.
Osiągnięcie i utrzymanie w długim okresie tempa wzrostu gospodarczego
powyżej 5%, co słusznie jest podstawowym celem Programu, będzie możliwe o
ile zwiększymy - i to znacznie - poziom krajowych oszczędności i
inwestycji oraz skłonność Polaków do nauki i pracy.
Obecny poziom inwestycji poniżej 20% PKB zdaniem autorów Programu trzeba
zwiększyć o połowę, tzn. o około 70 mld zł rocznie. Pracodawcy Prywatni w
pełni podzielają ten pogląd. Niestety Program nie wskazuje działań, które
umożliwią wzrost oszczędności i inwestycji w tej skali.
Wykorzystanie środków pomocowych z UE dla sfinansowania rozbudowy
infrastruktury, na czym koncentrują uwagę autorzy Programu, jest ważnym
zadaniem. Ale jeszcze bardziej potrzebne są działania umożliwiające
zwiększenie krajowych oszczędności i sfinansowanie inwestycji w sektorze
prywatnym, które są niezbędne dla modernizacji i rozwoju polskich
przedsiębiorstw. Tymczasem działania proponowane w Programie nie umożliwią
istotnego obniżenia kosztów prowadzenia działalności gospodarczej w naszym
kraju i szybszego gromadzenia kapitału.
ˇProgram nie przewiduje zmniejszenia podatków od wynagrodzeń i
składek na ubezpieczenia społeczne pracowników i w efekcie obniżenia
pozapłacowych kosztów pracy. Proponowane zmiany podatków od dochodów
osobistych, polegające na likwidacji ulg i zwolnień, zmianie stawek i
progów, nie prowadzą do zmniejszenia opodatkowania pracy, a jedynie do
innego rozkładu obciążeń.
ˇLikwidacja ulg powiązana z obniżką opodatkowania najniższych
dochodów oznacza pewne uproszczenie rozliczeń, ale jednocześnie
zaostrzenie progresji podatkowej, a to sprzyja wzrostowi konsumpcji i
zmniejszeniu oszczędności. Osoby o niskich dochodach dodatkowe pieniądze
przeznaczają przede wszystkim na zwiększenie konsumpcji. Oszczędności
służące finansowaniu inwestycji pochodzą od części ludności o wyższych
dochodach. Autorzy Programu proponują tym samym pobudzenie konsumpcji, a
nie zwiększanie oszczędności i inwestycji, co może spowodować krótkotrwałe
ożywienie, ale nie długotrwały wzrost.
Pracodawcy Prywatni od dawna domagają się ujednolicenia zasad
opodatkowania dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej bez
względu na formę organizacyjną, w jakiej jest prowadzona. Jednak przyjęcie
proponowanej w Programie stawki podatkowej 24% przy równoczesnym
wyeliminowaniu ulg i zwolnień oznaczałoby dla większości przedsiębiorców
wzrost obciążeń. Jest zatem sprzeczne z deklarowanym przez autorów
"wdrożeniem rozwiązań sprzyjających wzrostowi oszczędności i formowaniu
kapitału krajowego". Zamiast równania podatków w górę proponujemy
przyjęcie stawki równej CIT na Węgrzech, czyli 18%.
Według Programu wpływy z podatków dochodowych, zarówno od osób prawnych,
jak i fizycznych, a w nowym układzie - od dochodów osobistych i z
działalności gospodarczej, mają rosnąć szybciej niż PKB. Jest to
równoznaczne ze wzrostem obciążenia gospodarki podatkami.
Wpływy z podatków pośrednich również mają rosnąć szybciej niż PKB.
Możliwości gromadzenia oszczędności i inwestowania w sektorze prywatnym
maleją więc zamiast rosnąć.
Opodatkowanie dochodów z operacji kapitałowych na takim samym poziomie,
jak dochodów z oszczędności bankowych jest uzasadnione, ponieważ
powinniśmy dążyć do neutralności opodatkowania. Autorzy Programu nie
przewidują jednak zrównoważenia tego poprzez obniżkę opodatkowania innych
dochodów, a to oznacza kolejny wzrost obciążeń.
Autorzy Programu nie zdecydowali się na głębsze zmiany w zakresie wydatków
publicznych. Wciągnięcie do budżetu funduszy pozabudżetowych, likwidacja
środków specjalnych, odejście od automatycznej waloryzacji i indeksacji
świadczeń- to propozycje warte poparcia, ale nie wystarczające, aby z
jednej strony umożliwić obniżenie podatków, a z drugiej - zwiększyć
skłonność do pracy poprzez ograniczenie możliwości korzystania ze
świadczeń społecznych.
Przyjęcie Programu prowadziłoby do wzrostu fiskalizmu i w konsekwencji
uniemożliwiało znaczące zwiększenie poziomu oszczędności i inwestycji
sektora prywatnego, utrudniało modernizację i rozwój naszych
przedsiębiorstw. Wzrost inwestycji publicznych dzięki wykorzystaniu
środków z UE nie wystarczy do podniesienia konkurencyjności polskiej
gospodarki.